The Little Mermaid 3:Ariel's Beginning (2008) 23.976 fps OCR runtime 01:17:30
"กำเนิดแอเรียลกับอาณาจักรอันเงียบงัน"
โลกเบื้องบน คือดินแดนที่แสนมหัศจรรย์
แต่ทุกคนรู้ว่า
มนตร์เสน่ห์ที่แท้จริงซ่อนเร้นอยู่...
ใต้ท้องทะเล
ผืนน้ำสะอาดใส ฝูงปลาแหวกว่ายอย่างเสรี
และเหล่าชาวเงือกอาศัยอยู่ใน อาณาจักรอันงดงามนามว่า แอตแลนติก้า
กษัตริย์ไตรตันทรงปกครองท้องทะเล ด้วยความยุติธรรม...
สวัสดีจ้ะ
และมีน้ำพระทัย
แอเรียล
โธ่เอ๊ย
ไม่มีใครรักเสียงดนตรีมากไปกว่า ราชินีอธีน่า ผู้เป็นที่รักของทุกคน
พระนางและธิดาที่น่ารัก ทั้ง 7 องค์
รักเสียงเพลงเป็นชีวิตจิตใจ
คลื่นเจ้าเอ๋ย สาดมา
และก็พาพัดไป
ไม่มีวันหน่าย
ภายใต้แผ่นฟ้าคราม
แสนกว้างใหญ่
เกลียวคลื่นจดจำไว้
ถึงวันที่ได้สุขสันต์
พบเจอกัน
แล้วย่อมอำลา
ราตรีสวัสดิ์จ้ะ
แน่นอน พระราชาทรงรักราชินีของพระองค์
ไม่เบื่อหน่ายที่จะแสดงความรักให้ประจักษ์
แสนกว้างใหญ่
เพลงของเรา
ก็ใช่น่ะสิ
โอ ช่างเป็นช่วงเวลาที่วิเศษสุด
ความดื่มด่ำในเสียงเพลง เติมเต็มชีวิต ในแอตแลนติก้า
แต่วันที่ฟ้ากระจ่างที่สุด ก็อาจมืดมนได้ ด้วยพายุที่ไม่คาดคิด
หนีเร็ว
ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย เราได้สูญเสียราชินีอธีน่าไป
อธีน่า
ไม่
เสียงดนตรีเหมือนยิ่งสร้างความร้าวรานใจ ให้พระราชา
พระองค์ไม่อาจทนสดับเสียงนี้ได้
นับแต่นั้นมา
พระราชาทรงอยู่ในความทุกข์ทน
เสียงเพลงกลายเป็นของต้องห้าม สำหรับ แอตแลนติก้า...
ชั่วนิรันดร์
10 ปีต่อมา แอตแลนติก้ายังคงสภาพเดิม
แต่ใช่จะเป็นเช่นนี้ ไปเสียทุกสิ่ง
- ลุกขึ้นได้แล้ว ที่รัก - เราเองจ้ะ
ยัยพี่เลี้ยง
- เฮ้ - ตื่นได้แล้ว
- ทำไมเช้านักล่ะ - สายไม่ได้หรอก
แต่ยังมืดอยู่เลยนะ
- ชะอุ๊ย - ตื่นซะ ตื่นซะ
ฉันกำลังฝันถึงหนุ่มอยู่น่ะ
นั่นสิ เร็วเข้า สาวๆ
- แต่ฉันต้องนอนถนอมความสวย - เชื่อเลย
อาจไม่สำคัญกับเธอ เพราะหน้าตาเธอ...
- ลุกได้แล้ว - ฉันว่าเธอน่ารักแล้ว
ไปเฝ้าตอนอื่นได้มั้ย
ฉันตัดสินใจเรื่องนั้นให้ไม่ได้
ไม่ว่าเรื่องไหนก็ตาม
ลุกขึ้น
- โอเค ได้ยินแล้วๆ - เร่งสปีดเร็วจี๋เลยจ้ะ
ดีมาก ขยับหางหน่อย
วันนี้เป็นวันพิเศษนะ
พิเศษหรือ ก็เหมือนกันทุกเช้าล่ะ
- เธอพูดถูกเป๊ะเลย - สิ่งนี้มีความหมาย กับพระองค์มาก
สมคาดหมาย ปรากฏกายตรงเวลา
- เสด็จพ่อก็แคร์อยู่แค่นี้ - เธอพูดถูกเป๊ะเลย
- ไม่มีกระจกของตัวเองรึไง - 2 นาทีน่ะ
หยุดเสริมสวยเดี๋ยวนี้
- จะบอกอะไรให้ เธอเคยเป็น... - ไม่เอาน่าแอเรียล
ทำไมท่านไม่ปล่อยให้เรา ทำอะไรตามใจบ้าง ครั้งเดียวก็ยังดี
ยกให้สักคนเถอะ ท่านเป็นพระราชานะ
- ลองปกครองบ้านเมืองเองสิ - ฉันไม่มีวันทำอย่างนี้แน่
อย่าทำให้ท่านเสียใจสิ แอเรียล
แค่เธอมีอายุมากที่สุด แอททีนา
- ไม่ใช่ว่าจะเที่ยวออกคำสั่งได้ - ใครบอกล่ะ
เบนจามิน ถ้าสายอีก ฉันไม่ได้เลื่อนขั้นแน่
- มาริน่า... - มาเถอะสาวๆ
ไม่ได้อยากย้ายตำแหน่งหรอก ฉันรักงานนี้จ้ะ
ฉันรักการดูแลพวกเธอ เป็นชีวิตจิตใจเลย
จริงๆ นะ
- ฉันสุดเกลียดงานนี้เลย - พูดให้น้อยไว้จะดีกว่า
- ถวายบังคมฝ่าบาท - เซบาสเตียน
มีอะไรมารายงานบ้าง
โชคไม่ดีที่เจ้าสแปรทกับเจ้า...ตัวเหม็น
ยัง...ทะเลาะกันไม่เลิก
ไม่ต้องห่วง กระหม่อมส่งเจ้าแซลมอน ไปจัดการแล้ว
เซบาสเตียน ถ้าไม่มีเจ้า ข้าจะทำยังไงเนี่ย
ก็ต้องทรงต่อรองกับ เจ้าสแปรทและเจ้าตัวเหม็นเท่านั้นเอง
- สวัสดี สาวน้อย - ถวายบังคมเพคะ เสด็จพ่อ
- มาริน่า - ถวายบังคมเพคะ ฝ่าบาท
- เซบาสเตียน - เธอมาสาย
คือ...
เชิญฝ่าบาท
พ่อคิดว่าพวกเจ้าทุกคน คงทำหน้าที่
- ประจำสัปดาห์ได้คืบหน้านะ - เพคะ เสด็จพ่อ
- เราจะทำทุกอย่างให้เรียบร้อยเพคะ - แต่เราทำเสร็จก่อนเวลา
แล้วตอนนี้ปะการัง ก็บานแล้วเพคะ
- อย่าเชียวนะ - หยุดพูดเถอะ
ลูกคิดว่าพวกเราควรไปเที่ยว ที่แนวปะการังกันนะเพคะ
- ไม่ได้หรอก แอเรียล - แต่มันมีแค่ปีละครั้ง
- น่าสนุกออกเพคะ - พ่อไม่มีเวลา
เรายกเลิกการเดินตอนเช้าก็ได้
แอเรียล เสด็จพ่อของเธอบอกว่าไม่ได้
เพคะ
ทำได้ดีจ้ะ
พรุ่งนี้มาให้ตรงเวลานะ
- ไปกันได้แล้ว - โอเค มาแล้วจ้ะ
- ถึงเวลาไปแล้ว - เยี่ยม
เสด็จแล้ว
หวัดดีจ้ะ โอ นั่น...
พอกันที
ฝ่าบาท กระหม่อมคิดว่าน่าจะมี การเปลี่ยนแปลงข้าราชบริพาร
งั้นหรือ
ได้แล้ว
- ดูบ้างสิ - ระวังหน่อย
ลุกขึ้น
จ๊ะเอ๋
พอแค่นี้ก่อน เซบาสเตียน, มาริน่า
- สวัสดี สาวๆ - ถวายบังคมลาเพคะ
- ดีจัง เสร็จซะที - แอเรียล
เพคะ เสด็จพ่อ
- ดูท่านอารมณ์บูดกว่าเมื่อวานซะอีก - ถึงเวลาไปแล้ว
เจ้าหญิงไม่เอาสาหร่ายไปแกล้ง เจ้าหญิงด้วยกัน
เสด็จพ่อเห็นหรือ
ลูกแค่อยากหาอะไรสนุกๆ เล่น
- เจ้าไปก่อกวนพี่สาว - แต่พวกเขาสนุกนี่
- พ่อไม่สนุกด้วย - เสด็จพ่อ ทำไม...
แค่เดินเล่นกับครอบครัว พ่อขอร้องเจ้า มากเกินไปงั้นหรือ
- เราทำกันอยู่แค่นี้เอง - แอเรียล...
- เราทำอะไรต่างไปจากนี้ ไม่ได้หรือเพคะ - พอแล้ว
เจ้าต้องหัดเคารพ วิธีที่พ่อปกครองอาณาจักรนี้
ไปแกะเพรียง
อะไรนะ นั่นต้องใช้เวลาเป็นวันๆ
งั้นก็เริ่มเลยสิ สาวน้อย
ฉันเกลียดที่นี่
ของว่างจ้า ของว่าง
โอเค
- ไม่มีมารยาท - งานนี้ทำฉันบ้า
ตายจริง
ถ้าต้องดูแลเจ้าหญิง ที่เอาแต่ใจพวกนี้ อีกวันเดียว
ไปเกยตื้นซะดีกว่า
เจ้าน่าจะได้ยินเจ้าตัวมีก้าม เซบาสเตียน พูดว่า "เธอมาสาย"
ถ้ากษัตริย์ไตรตันไม่ได้มองอยู่
ฉันจะเอาเจ้ากระดองนั่น มาทำปูจ๋า
- ฉันอาจอ่อนไหวเกินไป - แช่น้ำ
- วันนี้เจ้าให้อาหารมันรึยัง - ให้แล้ว 2 ครั้ง
แล้วกุญแจล่ะ
เจ้าเซบาสเตียนนั่น
- ฉันเหม็นหน้ามัน เกลียดขี้หน้าชะมัด - ไม่เคยได้ยินยังงี้
เอาเจ้าตัวไม่มีกระดูกสันหลังนั่น มาเป็นหัวหน้างานได้ไง
- ปากกล้ามั้ง - ฉันต้องการตำแหน่งนั้น
มันเหมาะกับฉันต่างหาก
ฉันจะมาสายบ้าง และสาวพวกนั้น ไม่เรียบร้อยไม่ได้รึไง
- ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ - ใช่แล้ว...ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ
- ตายจริง... - ใครๆ ก็ผิดพลาดได้
แม้แต่...เจ้านั่น
เบนจามิน ฉันต้องคิดหาวิธี
หรือครีมทาหนังกำพร้าดีๆ
ที่จะไปแทนที่ เซบาสเตียน
ตำแหน่งหน้าที่ต้องเปลี่ยน ต้องการเพียงฟางแค่เส้นสุดท้าย
ขอแค่รอยแยกรอยแตกหรือขาด
เครื่องมือสั่นคลอนอำนาจ ความผิดพลาดแค่เพียงสักครั้ง
โอ ขอโทษที
ต้องพลาดสักวัน
ทาสีอะไรดี สีเงินซาร์ดีนมั้ย
- ไม่ ขอบใจ - สีปลานิลไหม
- ไม่เข้ากะอารมณ์ - สีรุ้งปลาเทร้าต์ล่ะ
เอาสีมันเนยก็แล้วกัน
เซบาสเตียน ระวังตัวก็แล้วกัน
ทำซะป่นเลย
คู่หูของฉัน มันช่างร้อนแรง
จับตาทุกอย่างที่ผิดสำแดง
ต้องการเพียงฟางแค่เส้นสุดท้าย ขอแค่รอยแยกรอยแตกหรือขาด
หักหลังด้วยแผนพิฆาต ความผิดพลาดแค่เพียงซักครั้ง
ผิดพลาดเพียงครั้งเดียว
ต้องพลาดซักวัน
บอก...
ทั้งโลกเอ๋ย
อุ๊ยตายจริง
ข้ามาริน่า เดลเรย์
ชื่อนี้ใช่แล้ว
เป็นผู้ช่วยที่สุดเท่
เท่จัง
และอีกมากมาย
อยากได้มากกว่านั้นอีก
ไม่แปลกใจ
ทั้งโลกเอ๋ย ข้าคนนี้คือนางเอก
คลื่นลูกใหม่
แกร่งอย่างนี้ยอดหญิงเหล็ก ผู้จงรักแห่งราชสำนัก
สู้เขา มาริน่า
- หรูเริ่ด เชิดหยิ่ง - หรูเริ่ด เชิดหยิ่ง
ทั้งภายในภายนอก ก็เนี้ยบนิ้ง
ต้องคว้า ต้องคว้า ให้ได้ ให้ได้
ต้องต้องต้อง ต้องคว้าให้ได้
ต้องการเพียงฟางแค่เส้นสุดท้าย ขอแค่รอยแยกรอยแตกหรือขาด
รูรั่วที่เล็กเกินคาด ความผิดพลาดแค่เพียงสักครั้ง
แล้วจากนั้นใครจะรู้
เซบาสเตียนน่าจะทำอะไรผิด สักอย่างนะ
ไม่หรอก
ขัดคอซะเรื่อย
หนึ่ง
สดจากแค็ทฟิชคลับ เชิญพบกับ...
ฟลาวเดอร์
เรารักคุณ ฟลาวเดอร์
โอ เย่
ผมดังระเบิด รู้หรอกน่ะ
เฮ้
นั่นมัน...เป็นอย่างที่ฉันคิดรึเปล่า
ไม่หรอก
- นั่นไง - อะไรเหรอ
- เสียงนั่นไง - อ๋อ เสียง
มันแค่...
ก็แค่ทำความสะอาด...
แล้วก็...เอ่อ แล้วทีนี้...
ก็มีสิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้น...
ทำอีกทีได้มั้ย
หยุด เจ้ากำลังละเมิดกฏของไตรตัน
- ห้ามมีเสียงดนตรีในราชอาณาจักร - แย่แล้ว
- หนีเร็ว - กลับมานี่นะ
เร็วเข้า
ควงสว่าน
มุดท่อตอร์ปิโด
อีกแล้วเหรอ
พวกนั้นอยู่นั่น
ลูกถีบมัจฉา
- ขอบใจ - ไม่มีปัญหา
ทางนี้
- ฉันชื่อฟลาวเดอร์ - โอ้ ฉันชื่อแอเรียล
ไม่นะ
เจ้าหญิงแอเรียล นี่หมายความว่ายังไง
เจ้าหญิงเหรอ
- เราไม่ได้ทำอะไรซักหน่อย - ไม่ได้ทำรึ
งั้นทำไมต้องทำเหมือนหนีอะไรมา
ก็พวกนี้ตามล่าเราน่ะสิ
เราได้ยินเสียงดนตรี หัวหน้า
ดนตรี เจ้าหญิงทรงดนตรีหรือ
เจ้าหญิงทรงเปล่า เจ้านี่ต่างหาก
การเล่นดนตรีผิดกฏหมาย เอามันไปขังคุกเดี๋ยวนี้
- ในคุกฉันไม่รอดแน่ - เดี๋ยวนี้
หยุดนะ เข้าใจผิดแล้วอย่างมหันต์เลยล่ะ
พวกท่านต้องหัวเราะแน่ ถ้าฉันเล่าให้ฟัง
- ฉันจะเล่าให้ฟังนะ - ก็รีบเล่าสิพะยะค่ะ
คือ ฉันกำลังล้างปล่องปะการังอยู่
มีเพื่อนคนนี้ช่วยอยู่ด้วย
ถูกต้องครับ ร่วมด้วยช่วยกัน
- เสร็จสมอารมณ์หมาย - ไม่ได้ทำเสียงเพลงซะหน่อย
เห็นรึยัง
ทหาร พาเจ้าหญิงกลับปราสาท
- แต่ เซบาสเตียน... - ส่วนเจ้า
เห็นว่าเป็นครั้งแรก ถือเป็นการเตือนก็แล้วกัน
ปวดหัวจริง เจ้าหญิงนั่นทำฉันปวดก้ามชะมัด
- ช่างเหอะ - ถ้าเปลี่ยนทรงผม เขาจะรู้มั้ย
แปรงของฉันอยู่ไหน อันนี้ใช้ดีกว่า
ถึงเวลานอนแล้ว ไปดีกว่า
อย่าดูเลย อาหารเพิ่งระเบิดใส่หน้าหล่อน
- สารสกัดแพลงตอนกับเกลือทะเลย่ะ - สวยแหยะ
ช่วยฟื้นสภาพผิว ไม่ทำให้รูขุมขนอุดตัน
- ช่างเหอะ - หน้าของเธอนะ
โทษที
- ที่ปิดตาของฉันนี่นา - ใครบอก
ฉันเขียนชื่อย่อไว้ย่ะ
พวกเราทุกคนก็มีชื่อย่อตัว "อ" ทั้งนั้นล่ะ อควาตา
- นี่แปรงเค้านะ - กำลังจะบอกอยู่ทีเดียว...
- เปลือกหอยนำโชคของฉัน - ไม่ค่อยให้โชคเท่าไหร่
- มิสเตอร์ ฟัสซี่ฟิงเกิ้ล - น่ารักออก เขารักฉันด้วย
- แล้วยังหมอนของฉันอีก - นั่นสำหรับ มิสเตอร์ ฟัสซี่ฟิงเกิ้ล
- ร้ายจริง - เอาคืนมานะ
อริสตา เธอทำอย่างนี้อยู่เรื่อย นี่ของฉันนะ
- ได้ดูละครน้ำเน่าอีกแล้ว - เธอเป็นคนเห็นแก่ตัวที่สุด...
เขามาแล้ว
- สวัสดี สาวๆ - เสด็จพ่อ
- นอนหลับฝันดีนะ - ราตรีสวัสดิ์เพคะ เสด็จพ่อ
แอเรียล
ราตรีสวัสดิ์เพคะ
ราตรีสวัสดิ์จ้ะ
ทำไมเธอทำอย่างนั้น
ท่านเป็นพ่อนะ
นั่งให้นานจนพอใจเถอะ แอเรียล
มันไม่ทำให้อะไรเปลี่ยนได้หรอก
งั้นฉันไปเอาหมอนของเธอดีกว่า โอ ตลกนี่
อะไรน่ะ
เธอมารับผิดชอบตั้งแต่เมื่อไหร่
นั่นสิ
ฟลิปปิตี้-ฟล็อบ ขอเข้าหน่อยสิ
- พร้อมโดดเมื่อไหร่ - โดดได้เดี๋ยวนี้
เฮ้ ฉันเอาสาหร่ายมาให้แล้วนี่
ไม่ยุติธรรมเลย
ฉันแสนจะอ่อนแอ น่าเวทนา
ก็แค่เด็กรับใช้กระจอกๆ
ถึงเวลาแล้ว
- นั่นล่ะ - เฮ เฮ
มาเลย
นั่น ต้องอย่างนั้น
โยกโยกโยก ซีนอร่า โยกให้พลิ้วไสว
โยกโยกโยก ซีนอร่า โยกให้เพลินกันไป
เต้นเต้นเต้น ซีนอร่า เต้นให้พลิ้วไสว
เต้นเต้นเต้น ซีนอร่า เต้นให้เพลินกันไป
สาหร่ายทะเลใส่เกลือ หรือชนิดพิเศษครับ...
ฟลาวเดอร์
แอเรียล
ไม่นะ
ฟลาวเดอร์
เซบาสเตียน
โอแม่สาวน้อยชื่อซีนอร่า โอ้คนงามเธอน่ะหลากลีลา
นั่นเซบาสเตียนเหรอ
ยามที่โยกย้ายล่ะโอ๊ยพับผ่า
เหมือนว่าเฮอริเคน มันพัดได้ทุกเวลา
มากันไวๆ เต้นด้วยกันให้สุดใจ
โอ ฉันเชื่อเธอ
มากันไวไว เต้นด้วยกันให้สุดใจ
เซบาสเตียน
โยกโยกโยก ซีนอร่า
โยกให้พลิ้วไสว
เต้นเต้นเต้น ซีนอร่า
เต้นให้เพลินกันไป
มากันไวไว เต้นด้วยกันให้สุดใจ
แอเรียล อย่านะ
มากันไวไว เต้นด้วยกันให้สุดใจ
เต้นด้วยกันให้พลิ้วไหว
มากันไวไว เต้นด้วยกันให้สุดใจ
ฉันรักคลับของคุณจัง
เดี๋ยว ฉันไม่บอกใครหรอก
รอก่อน ฉันไม่พูดหรอก
ภายใต้แผ่นฟ้าคราม
แสนกว้างใหญ่
เดี๋ยว ยังคงจำได้ดื
กับบทเพลงที่ฟัง
จำความหลังเมื่อครั้งที่นั่งใต้แสงจันทร์ มันช่างชื่นฉ่ำ
สิ่งไหนหรือนั่น
ใจฉันฝังจำ ใช่
ดั่งได้ยินเมื่อวาน อาจจะนานเหลือเกิน
แต่ยังเพลินดั่งเหินลอยไป ไม่มีสิ้นสุขทุกเช้าค่ำ
สิ่งไหนหรือนั่น
ใจฉันฝังจำ
โอ ยังจดจำถึงแม่
เฝ้าแต่เมตตา
วันที่เราใฝ่หา ตั้งตาให้ถึงเวลาย่ำสายัณห์
เพลงที่เราได้ร้องกัน
ภายใต้แผ่นฟ้าใส
แสนกว้างใหญ่
เกลียวคลื่นจดจำไว้ถึงวัน
ที่ได้สุขสันต์
และฉัน
ฉันยังจำได้
เสียงดนตรีที่ร้องไป
จะไม่ขอกลับสู่วันนั้น วันที่เราต้องทนเงียบงัน
เราจะมาบรรเลง และร้องทุกคำทำนอง ที่เราต้องการ
ก็ฉันยังจดจำถึงแม่
ยังจดจำแม้เสียงเพลง
และยังฝังจำใน
รัก
ไม่ได้นะ
รัก
เสด็จพ่อของเจ้าคือพระราชานะ
สวิฟท์ตี้
เจ้าสัญญาว่าจะ โดด ส่าย ย้าย เต้น
ให้ความช่วยเหลือแก่ แฟนดนตรีพันธุ์แท้มั้ย
- ตกลง - เธอยอมรับ
ถวายบังคม ฝ่าบาท
เซบาสเตียน มาริน่า
ถวายบังคมเพคะ
ข้ามืปัญหาหนักใจ
- เรื่องแอเรียล - แอเรียล เอ่อ...
ในที่สุด พระองค์ก็เห็นด้วย ใช่มั้ยเพคะ
เธอเป็นพวกกบฏ หัวแข็ง ดื้อรั้น
เราจำเป็นต้องทำระบบตรวจสอบ
เพื่อควบคุมความประพฤติ
แรงไปเหรอเพคะ
แน่ล่ะ เธอยังเด็ก ต้องเรียนรู้อะไรอีกเยอะ
ข้าจำได้ว่าไม่เคยมีเรื่องอย่างนี้ กับลูกสาวคนอื่นๆ
ใครบอกเพคะ พวกนี้ป่วนทั้งนั้น น่าจะจับมาโกนหัวเสียให้เข็ด
ล้อเล่นเพคะ
- อลานา เป็นเด็กหัวอ่อน - พะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
แต่อริสตาก็เคยทำปลาปักเป้าระเบิด จำไม่ได้หรือ
ใช้เวลาเป็นอาทิตย์กว่าจะเช็ดล้างหมด
แล้วเรื่องอควาตากับปลากระเบนล่ะ
- ฉันยังไม่ลืมความรู้สึกเลย - เอ่อ...
แล้วตอนนั้นที่แอททีนาหัวติดอยู่ใน เปลือกหอยสังข์
นั่นฉันต่างหาก
เอาเถอะ เจ้าอาจพูดถูก เซบาสเตียน
ถึงอย่างนั้น มาริน่าสมควร ได้รับความช่วยเหลือ
ฉันอยากให้เจ้าคอยดูแลแอเรียล ห้ามแย้ง มาริน่า
เซ็งชะมัด
- ไอ้กระดองนิ่ม ไอ้ตาโปน - ยัยพุงอืด ปากปลาร้า
- พวกแทงข้างหลัง เจ้าท่อน้ำทิ้ง - ยัยความงามพินาศ นังพี่เลี้ยงเด็ก
ไปได้แล้ว
อะไรน่ะ
อะไรเหรอ
- เธอกำลังฮัมเพลง - จริงน่ะ
- ดังซะด้วย - ไม่ต้องห่วงหรอก
- แค่ฝันน่ะ - งั้นจะบอกถึงเรื่องจริงให้ฟังนะ
- เราตื่นขึ้นมาตอนเที่ยงคืน - และพบว่าเตียงเธอยังว่างอยู่
- จริงหรือ - ใช่ เลยเวลานอนมาตั้ง 2 ชั่วโมง
มีหนุ่มที่ไหนเหรอ
- ถ้าเป็นเรื่องนั้น ฉันยอมตายดีกว่า - น้ำเน่า
ฉันอยากบอกว่า ฉันดีใจกับเธอนะ แอเรียล
เพียงแค่ ฉันแก่กว่าเธอ 2 ปี
และอย่างมากที่สุด ก็แค่จูบกับสตีวี่
- สตีวี่ปากปลาหมึกน่ะหรือ - น่าท้าทายออก
- ช่างเหอะ - สาวๆ อย่าเพิ่งออกนอกเรื่อง
ไม่ใช่เรื่องผู้ชายหรอก
ฉันแค่ไปช่วยเพื่อนออกมา จากดงสาหร่าย
ถ้าออกจากดงสาหร่าย ไม่ใช่หนุ่มน้อยแน่
หนุ่มโฉดต่างหาก
- โอ แอเรียล - นั่งอยู่ตรงนั้นก่อน น้องสาว
- เธอไปช่วยเพื่อนงั้นรึ - ใช่
งั้นเธอไปเอาไอ้นี่มาจากไหน
คิดมั้ยว่าเสด็จพ่อจะว่ายังไงถ้ารู้เข้า
- พระองค์ไม่เคยมาที่นี่ - ไม่ต้องทำไก๋
นี่เรื่องซีเรียสนะ เธอไปไหนมา
ฉันแค่...ไปฟังเพลงที่คลับใต้ดิน
บอกความจริงเถอะ ไปไหนมา
- ไปฟังเพลงมาหรือ - ไม่อยากเชื่อเลย
- เป็นยังไงหรือ - เล่าให้ฟังบ้างสิ
มันเยี่ยมสุดๆ เลย
ทุกอย่างมีพลัง เต้นรำ เสียงเพลง...
ทำให้รู้สึกเหมือนกับ...
เหมือนกับอะไร
เหมือนกับเมื่อตอนที่แม่ยังอยู่
แอเรียล ฉันอยากไปฟังเพลงด้วย
- จริงหรือ - ฉันด้วย
- ฉันเอาด้วยคน - ฉันด้วย ฉันด้วย
- ไม่ให้ไป ถ้าไม่มีฉัน - พวกเราอยากไปทุกคน
ได้โปรดเถอะนะ แอเรียล
คือ...
- งั้นเราไปกันคืนนี้ - ตื่นเต้นจัง
- ดนตรี - ใส่ชุดไหนดีล่ะ
เธอว่ามีหนุ่มๆ มั้ย
- ไปดูเองละกัน - ไม่ได้เด็ดขาด
ถ้าเธอไปที่นั่นอีก ฉันจะ...
- เปิดหูเปิดตาหน่อย - เถอะน่า
โอเค
สาวๆ ตื่นได้แล้ว
- สวัสดีตอนเช้าจ้ะ - ตื่นเช้าแฮะ
นั่นสิ ทำไมล่ะ
สาหร่ายทะเลมั้ยครับ ใส่เกลือหรือพิเศษ
เฮ้ เรย์-เรย์ จะเขย่าคลับคืนนี้รึเปล่า
ไม่ได้มานอนตัวแบนเฉยๆ นี่จ๊ะ
- โอ เรย์-เรย์ - น่าตื่นเต้นจัง
เฮ้ นี่ที่ฉันนะ
- อย่าผลักสิ - ได้ย่ะ ยัยจอมบงการ
- ดนตรี - ใช่แล้ว เจ๋งมั้ยล่ะ
- แถมเรายังมากันครบอีกด้วย - นั่นสิ
หนุ่มๆ จ๋า ฉันมาแล้ว
ว้าว นี่ช่าง...เยี่ยมจริงๆ
- นั่นสิ แต่ฉันกลัว - เหมือนกัน
- ฉันคิดว่าเป็นอยู่คนเดียวซะอีก - ไม่หรอก ไม่...
ท่านสุภาพบุรุษ และสุภาพสตรี แค็ทฟิชคลับ ภูมิใจเสนอ...
ร็อคล็อบสเตอร์ขนานแท้
ทอร์นาโดแดง หนึ่งเดียวคนนี้
ใช่แล้วพวก
เซบาสเตียน
- เจ๋งมาก เซบาสเตียน - รักคุณจัง เซบาสเตียน
หวัดดีจ้ะ
เอาล่ะ หนุ่มๆ อยู่ไหน
นี่น่ะหรือ ก็ยังดื
โว่ ฉันชื่ออเดลลา
นี่เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นที่สุด ตั้งแต่เกิดมา
- เต้นรำกันมั้ยครับ - ไม่ค่ะ ขอบใจ
- เต้นรำมั๊ยจ๊ะ - ไม่ค่ะ
เต้นรำมั้ย ทูนหัว
ฉันเต้นไม่ได้ เข้าใจมั้ย
ฉันเป็นเงือกที่ไม่สะสวยอะไร
เหมือนสาหร่ายตากแห้ง
ไปกันเถอะ
จริงนะ ฉันหมายถึงอย่างนั้นจริงๆ ฉันไม่...
มาเถอะน่า
- นั่นล่ะ - ทำได้แล้วนี่
เธอเต้นไม่เอาไหนจริงๆ
- โอ ว้าว - เย้
ไม่มีปัญหาอะไร
ขอบคุณ
ถูกของเธอ แอเรียล แม่คงชอบแน่
- นั่นสิ - ขอบใจ
- เธอแน่มาก - จริงหรือ
ร่วมวงหน่อยพวก
ต้องอย่างนั้น
- ราตรีสวัสดิ์ แอเรียล - ฝันดีนะ อันดรีนา
- ฝันดีนะ อริสตา - ฝันดีนะ แอเรียล
- เช่นเดียวกัน อลานา - ราตรีสวัสดิ์ อเดลลา
ฉันยังไม่ได้จูบกับหนุ่มเลย
- ราตรีสวัสดิ์ อควาตา - ราตรีสวัสดิ์จ้ะ
ฝันดีนะ แอททีนา
ฝ่าบาท
มีเรื่องกราบทูลเพคะ
พระเจ้าช่วย
เร็ว ทางนี้
หวัดดี
เจ้าดูแลลูกสาวข้า อย่างนี้เองรึ
- ฝ่าบาท... - ข้าอุตส่าห์ไว้ใจ
ฝ่าบาท
ทหาร เอาตัวมันไป
- อะไรนะ อย่า - เอาตัวพวกมันไปให้หมด
- ฝ่าบาทได้โปรดเถิด - เร็วเข้า ไปสิ
- ฉันอยู่ในวงนะ - แหงอยู่แล้ว เจ้าหนู
มาริน่า ต่อไปนี้ทำหน้าที่แทนเซบาสเตียน
เพคะ ฝ่าบาท
- แอททีนา พาน้องๆ กลับบ้าน - เพคะ
- เสด็จพ่อ ท่านทำอย่างนี้ไม่ได้ - เรื่องมันจบลงแล้ว
- พวกเจ้าต้องถูกกักบริเวณ อยู่ในปราสาท - เพคะ เสด็จพ่อ
ทำไมไม่เอาเราไปขังคุกเสียเลยเพคะ
แอเรียล เจ้าจะต้องถูกกักบริเวณ
จนกว่าจะสำนึกผิด
เราทำอะไรผิดหรือ ช่วยบอกหน่อย
- แอเรียล ช่างเถอะ - ไม่
เราไม่ได้ทำอะไรผิด เราแค่ฟังเพลงเท่านั้น
- ทั้งที่รู้ว่า มันเป็นข้อห้าม - แต่ทำไมเราฟังเพลงไม่ได้ล่ะเพคะ
- เลิกพูดเรื่องนี้ได้แล้ว - บอกลูกหน่อย
ข้าไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไร ให้เจ้าฟัง
ลูกไม่เข้าใจ เรารักเสียงเพลง
ข้าไม่ต้องการให้มีเสียงเพลง ในอาณาจักรนี้
ลูกจำเสด็จแม่ไม่ได้มากนัก
แต่ลูกรู้ว่า ท่านคงไม่ชอบใจแน่
แอททีนา
เธอช่างไม่ยอมเลิกรา เสียบ้างเลย
อะไรนะ
มันจบลงแล้ว
แต่...เราก็มีความสุขในที่สุด
ดูให้ทั่วสิ แอเรียล
ไม่มีใครมีความสุข
- นั่นใครน่ะ - ไม่รู้สิ น่ากลัวชะมัด
อย่าแตะเชียวนะ
เบนจามิน เอาหน้าต่างห่วยๆ นั่นไป
- พังกำแพงแคบๆ นั่นซะ - ไม่นะ
นี่แค่เริ่มต้น ฉันต้องการระเบียง
จะได้ยีนโบกมือให้ฝูงชนที่ชื่นชม
สูงหน่อยนะ พวกนั้นจะได้ไม่เห็น ฉันทำหน้าเหยียดหยาม
เจ้าลิ้มรสมันรึยัง เบนจามิน รสชาติแห่งอำนาจ
ช่างหวานหอมเสียนี่กระไร
ทั้งโลกเอ๋ย
ข้ามาริน่า เดลเรย์
เป็นผู้ช่วยที่สุดเท่
ต้องได้มากมาย
ไม่มีวันที่ฉันจะแพ้
จำไว้ ก้ามหัก ไม่มีทางที่ฉันจะพ่าย...
มีของมาส่งให้มิส เดลเรย์
ปรับโฉมเสียใหม่ให้ดังเด่นฟ้า
โอเค
เชิญคุณพบ
มาริน่า เดลเรย์
ดูเธอมีความสุขยิ่งกว่าเก่า
- เธอร้องอีกนานมั้ย - จวนแล้วล่ะ...อีกราว 7 นาที
ใจฉันฝังจำ
ฉันต้องไปจากที่นี่
มีกำแพงอึดอัด ไร้อากาศหายใจ
นึกได้แล้ว เราต้องเดินขบวน
ตามฉันมา
แอตแลนติก้า แอตแลนติก้า
พูดตามสิ แอตแลนติก้า
- เฮ้ อิงค์สป็อต - ไง
ที่นี่ไร้ชีวิตชีวาจริงๆ
เสียงสะท้อนก็ห่วยแตก
โด เร มี ฟา โซ ลา ที โด
ไหนๆ ก็อยู่ด้วยกันแล้ว ไม่คิดจะ "ฮู-ยา" หน่อยหรือ
เอาน่ะพรรคพวก ที่นี่แย่กว่าที่คิดอีก
ฉันแค่ไปเฝ้าพระราชา แล้วจะจัดการให้
ไม่อยากขัดคอหรอกนะ แต่นายคงต้องใช้เวลาสัก 10 ปีมั้ง
- แล้วพวกเราก็จบเห่ที่นี่ - ในคุก
ฉันว่า...
พวกเราได้คุยกันแล้ว เราอยากให้นาย...
- ลอดซี่กรงออกไป - ใช้ก้ามคีบกุญแจ
- แล้วก็เปิดประตู - แผนเจ๋งจริงๆ
- รอบคอบ - เหลวเป๋ว
- ล้อเล่น - ไม่ใช่ความคิดที่ดีเลย
ถ้าเราแหกคุก เราจะอยู่ที่นี่ไม่ได้อีกต่อไป
เราจะกลายเป็นผู้หลบหนี
- เท่ดีออก - ไม่เลวนะ
ผู้หลบหนีเป็นไงน่ะ
แล้วแอเรียลล่ะ พวกนายจะทิ้งเธอไปหรือ
ปล่อยให้เธอต้องผจญกับ สิ่งที่เราดึงเธอมาพัวพัน
พวกนายคิดว่าสาวน้อยตัวเล็กๆ ที่อ่อนแอ ไร้เดียงสา
จะช่วยเหลือตัวเองได้แค่ไหน
- แอเรียล - มาเถอะ เซบาสเตียน หนีไปด้วยกัน
- ฉันไปด้วย - ถ้าเราหนีไปจากแอตแลนติก้า
- พระบิดาของเธอจะต้องหัวใจสลาย - ทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการเถอะ
- เสียใจ ฉันทนอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้ - นั่นสิ ไปเหอะ
ฟังนะ ฉันจะไม่รับผิดชอบที่เธอหนี ไปจากครอบครัว
ฉันไปแน่ ไม่ว่าท่านจะไปหรือไม่ก็ตาม
- งั้นเหรอ - ไม่มีใครไปทั้งนั้น
นายคนเดียวมั้ง
ฟังนะ เซบาสเตียน เมื่อไร้เสียงเพลง ที่นี่ก็ไม่ใช่บ้านอีกต่อไป
- เธอไม่ได้เว่อร์หรอก - ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
เธอพูดถูก
โอ ไม่ได้แน่ ไม่ได้
ไม่เป็นไร
- มีอะไรหรือ - แอเรียล ถูกของเธอ
เมื่อไร้เสียงเพลง ที่นี่ก็ไม่ใช่บ้านอีกต่อไป
ฉันรู้แล้วว่าเราจะไปที่ไหน
อิสรภาพ
โอเค...
ตายจริง
ไปเร็ว เร็วๆ สิ
ฟลาวเดอร์ เงียบ ไปต่อได้แล้ว ไปเลย
- ไปต่อสิ ไปต่อ - ฟลาวเดอร์ เงียบ
ทางนี้ มาเถอะ
- ฟลาวเดอร์ เงียบ - เห็นด้วย
เอาเลย หวดสักป้าปสิ
เฮ้ เจ้าจิ๋ว ฉันว่านายควรรู้เรื่อง การหลบหนีหน่อยนะ
ใช่เลย แน่นอน
นี่แก นายจะทำพวกเราเดือดร้อนไปหมด
งั้นก็ดีสิ
เฮ้ ไอ้หนู เงียบเสียงเถอะ
- ทำไมล่ะ - ทำไมน่ะหรือ อยากเข้ากรงเรอะ
- คุก - ตาราง
- เรือนจำ - ดนตรีเป็นของผิดกฏหมาย ไม่รู้รึไง
แต่ไม่ใช่ที่นี่แน่
- อะไรนะ - โธ่เอ๊ย
เราหนีมาเพื่อให้ร้องเพลงได้ ฉันก็จะร้องล่ะ
ไอ้หนูนั่น เล่นคอร์ดเมเจอร์
รู้หรอกน่า
ดูเจ้าตัวร้ายวาดลวดลายสิ
- ใช่ - มาสนุกกันดีกว่า
โยกโยกโยก ซีนอร่า
- โยกให้พลิ้วไสว - โยกให้พลิ้วกันไป
โยกโยกโยก ซีนอร่า โยกให้เพลินกันไป
เต้นให้เพลินกันไป
เต้นเต้นเต้นซีนอร่า เต้นให้พลิ้วไสว
เต้นให้พลิ้วไป
เต้นเต้นเต้น ซีนอร่า เต้นให้พลิ้วกันไป
มาดูมายแร็พ ม๊ะมามามากันไวๆ
เต้นด้วยกันให้สุดใจ
อีกรอบหนึ่ง
ม๊ะมามามากันไวๆ
เอาเลยเพื่อน
ลองหน่อยซิ
ม๊ะมามามากันไวๆ
- เต้นด้วยกันให้สุดใจ - พวกเรา
มาสิเข้ามา สิเข้ามา มา
มากันไวๆ
เต้นกันให้สุดใจ
ฉันเป็นอิสระแล้ว
มากันไวๆ เต้นด้วยกันให้สุดใจ
กล้าดีมาหยุดฉันสิ
มากันไวๆ เต้นด้วยกันให้สุดใจ
เย้ พาฉันไปด้วยนะ
มากันไวๆ เต้นด้วยกันให้สุดใจ
- ไปกันเถอะพวก ทางนี้ - ตกลง
- โอเค - มาเต้นดูเดิ้ลกันเถอะ
มากันไวๆ เต้นด้วยกันให้สุดใจ
- เราจะไปไหนกันน่ะ - ไม่ต้องห่วงหรอกน่ะ
- ผมอยากไปส้วมน่ะ - โธ่เอ๋ย ฟลาวเดอร์
เป็นความกล้าริเริ่ม ของหม่อมฉันเพคะ
ยังไม่นับการแต่งกายเริ่ดหรู ในชุดกลางวันและราตรี
ผลผลิตทุกด้านเพิ่มขึ้น 20 เปอร์เซ็นต์
ปลาหมึกให้หมึกมากกว่าเก่า สาหร่ายปล่อยออกซิเจนสูง
แนวปะการังก็ขยันผลิตแพลงตอน
หม่อมฉันชอบหม่ำสลัดสาหร่ายสด แล้วฝ่าบาทล่ะเพคะ
หม่อมฉันเดาว่าใช่
ฝ่าบาททรงทราบมั้ยว่า...
หม่อมฉันเป็นคนไฟแรงเพคะ
รู้อกรู้ใจพระองค์ไปซะหมด
ไม่เหมือนเจ้าคนก่อน ชื่อไรนะเพคะ
อีกไม่นาน เราคงลืมเรื่องมันหมดเกลี้ยง
เราจะไม่พูดถึงมันอีกดีมั้ยเพคะ
หม่อมฉันเริ่มก่อนล่ะ
ไง ง่ายดีมั้ยเพคะ
- มาริน่า - ยังไม่ว่าง
ข้าว่า ข้าลงโทษพวกนั้นแรงเกินไป
- เรื่องแอเรียลน่ะ - อย่าจุ้น
- บางทีข้าอาจคิดมากเกินไป - เหลวไหลน่ะ ฝ่าบาท เป็นไปไม่ได้
- มาริน่า - อะไรล่ะ
เสด็จพ่อเพคะ
- แอเรียลหายไป - อะไรนะ
- ทำไมเจ้าไม่บอกข้า - ก็พยายามอยู่
เราหาเธอไม่พบ เราดูทุกที่แล้ว
ไม่ต้องห่วง พ่อจะไปตามเธอเอง
ตามตัวเซบาสเตียนมาให้ข้า
อะไรนะ ไม่มีทาง หม่อมฉันคุมที่นี่ คือ..
เซบาสเตียนก็หายไปเหมือนกัน
ทหาร ค้นให้ทั่วปราสาท
ค้นแอตแลนติก้า ทุกตารางนิ้ว
หาลูกสาวข้าให้พบ
ฝ่าบาท
ฝ่าบาท ฝ่าบาท
เซบาสเตียน
- ถึงหรือยัง - ยัง
- ถึงหรือยังน่ะ - ยัง
- ยังไม่ถึงอีกหรือ - ยัง
- ถึงหรือยัง - ยัง
- ยังไม่ถึงอีกหรือ - ถึงแล้ว ที่นี่ล่ะ
- แน่ใจนะ - ใช่
- แน่... - ใช่
ตายล่ะ เราอยู่ที่นี่ไม่ได้หรอก
ใช่เลย ที่นี่คือ...เราต้องการ...
เหลวไหล เลิศเลอเพอร์เฟ็คออก
ฟังเสียงสะท้อนสิ
โด เร มี ฟา โซ ลา ที โด
โด โด โด...
แน่นเปรี๊ยะเชียว
กินขาดคุกใต้ดิน
แม้ไม่มากเท่าไรก็เถอะ
ก็พอทนสำหรับตอนนี้ ขอโทษนะ
เซบาสเตียน บอกตามตรง เราหลงทางหรือเปล่า
ไม่ ที่นี่แหละ
ที่นี่มีอะไรอีกมาก ไม่ใช่แค่ที่เห็นหรอก
- หุบปาก - ขอโทษ
- เอากุญแจมา - บอกแล้วว่า ไม่ได้
ฟังนะ ฉันสู้ทนลำบากมาเป็นวัน
- เพื่อคว้าตำแหน่งนี้มา - นอนแช่น้ำอุ่นหน่อยเป็นไร
- เบนจามิน - พันสาหร่ายมั้ย หรือจะขัดตัวดี
เอากุญแจมาเดี๋ยวนี้
เธอบอกเองว่าไม่ต้องให้ ถ้ากำลังคลั่ง
- ฉันเย็นลงแล้ว - ไม่เห็นเป็นงั้นเลย
เอามา เอามา
เอามานะ
- ดูปลาสาวสวยนั่นสิ - จริงเหรอ ไหนล่ะ
อู อร่อยแน่
มาหาแม่มา
ใช่ แม่รักเจ้าจังเลย
โอเค ฉันจะไม่ทนดูฉากนี้หรอก
ว่าไง พวกเจ้าหิวรึยัง
- ใครอยากกินปูจ๋าบ้างเอ่ย - นั่นเธอกำลังจะทำอะไรน่ะ
ทุกอย่างที่กำจัดเซบาสเตียนให้พ้นทาง
- แล้วแอเรียลล่ะ - แอเรียลหรือ
จริงสิ เธอเป็นพยานปากสำคัญ
- ต้องกำจัดด้วย - อะไรนะ
- ไอเดียนั่นสุดยอดเลย เบนจามิน - ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย
ฉันไม่เคยชอบยัยนั่นอยู่แล้ว ต้องทำให้เหมือนอุบัติเหตุ
ใช่แล้ว การซุ่มโจมตี โดยไม่ได้วางแผนไว้
โดยทีมพิฆาตที่แสนจะน่ารัก
- บ้าไปแล้วหรือ - ลุยเลย ไอ้หนู
นี่มันอะไรกัน
ว่ายไปเลย ลูกรัก
ไปเร็วๆ สิ ว่ายไปเลย
อย่าชักช้า
- เซบาสเตียน - ขอ 5 นาทีครับ แม่
เซบาสเตียน ได้ยินอะไรมั้ย
อย่ากวนใจตอนนอนน่า
มีเสียงอะไรอยู่ข้างนอกนั่น ไปดูด้วยกันหน่อย
ฉันเพลียจะตาย ไปดูเองเถอะ
ของขวัญครบรอบแต่งงาน
เสด็จพ่อของเจ้าทำกล่องดนตรี เป็นของขวัญให้กับนาง
อธีน่าเป็นยิ่งกว่า ราชินีของพระองค์
เธอคือเพื่อนที่ดีที่สุดด้วย
ครอบครัวพร้อมหน้า
ทุกเวลามีแต่เสียงดนตรี
ปราสาทมีแต่เสียงหัวเราะ
เมื่อเสด็จแม่ของเจ้าจากไป อาณาจักรก็เงียบเหงา
พระบิดาของเจ้า ตรอมพระทัยไม่รู้จบ
น่าเศร้าจริง
เสด็จพ่อลืมไปแล้ว ว่าความสุขเป็นอย่างไร
ฉัน...ฉันต้องนำมันกลับไปให้ท่าน
เธอต้องการอย่างนั้นนี่
นี่คือเหตุผล ที่เรามาที่นี่ใช่มั้ย
เดี๋ยวก่อน ไขข้อข้องใจหน่อย นายพาเรามา...
ที่ซอกรักแร้ลึกลับ
ด้วยความหวังว่าเรดจะพบกล่องดนตรี
แล้วตอนนี้นายจะกลับไปที่ปราสาท...
- เอากล่องดนตรีไปให้พระราชา... - เผี่อฟลุ้คๆ พระองค์อาจจะ...
ระลึกได้เมื่อครั้งวันชื่นคืนสุข...
แล้วเราก็จะได้เสียงดนตรีกลับคืนมา
สรุปได้ดีมาก
ทำไมเราไม่ผูกมันไปกับหลังโลมา เขาคงได้คืนสักวันหรอก
เอาล่ะ พวกเราปรึกษากันแล้ว และ...
คิดว่าไม่อยากเสี่ยง
อะไรนะ
ไม่เป็นไร สักวันมันอาจดีขึ้นก็ได้
ตอนนั้นพวกเธอจะได้กลับบ้าน และเล่นดนตรีได้ตามต้องการ
แน่นอน เรด คงมีสักวัน
- สักวันหนึ่ง - บาย
อะไรนะ ไม่นะ เรย์-เรย์
พวกนาย เราปล่อยพวกเขากลับไปกันเอง ไม่ได้หรอก
- อย่าวุ่นน่ะ เจ้าจิ๋ว - แต่เราสาบานกันแล้วนะ
เราจะโดด ส่าย ย้าย เต้น
ให้ความช่วยเหลือแก่ แฟนดนตรีพันธุ์แท้
แค็ทฟิชคลับเป็นอดีตไปแล้ว คำสาบานย่อมไร้ความหมาย
แต่มันยังมีความสำคัญต่อฉัน
เฮ้ แอเรียล รอด้วย แอเรียล
ตอนที่ผ่านมาเมื่อคืน ไม่มีสาหร่ายมากเท่านี้นะ
ไม่ว่าสาหร่ายอะไร ฉันไม่กลัวทั้งนั้น
นี่ไง อีกทีมั้ย
พรรคพวก นี่ไม่ใช่สาหร่าย
- เซอร์ไพรส์ - มาริน่า
- เธอแต่งชุดอะไรน่ะ - ฉันแต่งกายในโอกาสพิเศษไง
โอกาสอะไรหรือ
- หนีเร็ว หนี - ตามมันไป ลูกแม่
อย่าหยุด
เจ็บนะเฟ้ย
ทางนี้เร็ว
เซบาสเตียนอยู่ไหน
ฉันได้ลิ้มรสอำนาจ เซบาสเตียน
- และไม่มีวันปล่อยมันไป - แน่จริงมาเลย
มาหาป๊ะป๋าซะดีๆ
แย่แล้ว
พร้อม
ยิง
เยี่ยม เจ๋งสุด
- เจ็บตัวแน่ - ใช่แน่ๆ
- เซบาสเตียนกำลังแย่ - ตามมา
- ไปกันเถอะ - ไม่พลาดแน่
- กล่องดนตรี - แอเรียล
ชอบไหมล่ะ
ฟลาวเดอร์
แน่จริงตามมาสิ
กลับมานะ
ฟิตเปรี๊ยะ
แก...ไอ้ตัวเหม็น
ชนะแล้ว
- ฟลาวเดอร์ - เซบาสเตียน ช่วยด้วย
ได้หางแล้ว
- ฟลาวเดอร์ 12 นาฬิกา - ที่จริง 12 นาฬิกา 4 นาที
- ฟลาวเดอร์ - อย่านะ
- ทำท่าควงสว่าน - ทะลุทะลวงให้หมด
- ไม่รู้จักซะแล้ว - อย่างนั้น
ไปเร็ว ฟลาวเดอร์ เร็ว
เจ้าปลาไหลหน้าโง่
นั่นไง เหมือนวางแผนไว้เลย
เยี่ยมมาก ฟลาวเดอร์ สำเร็จแล้ว
- เราทำได้แล้ว - ทำได้จริงๆ
- แน่นเปรี๊ยะ - เร็ว ไปกันเถอะ
นั่นสิ
- เซบาสเตียน - ระวัง
แอเรียล ไม่
ฉันทำอะไรลงไป
แสนกว้างใหญ่
เกลียวคลื่นจดจำไว้
ถึงวันที่ได้สุขสันต์
เสด็จพ่อ
พ่อ...พ่อขอโทษที่ไม่ยอมฟังเจ้า
- พ่อขอโทษ - เสด็จพ่อ
กลับบ้านกันเถอะ
- พวกนายกลับมาช่วย - แน่นอน เจ้าตัวจิ๋ว
อย่างที่นายบอกไง เราสาบานกันไว้
มาเถอะ เจ้าโง่
- กอดรวมกลุ่ม - รักนายจัง
พรรคพวก...หายใจไม่ออก
ในที่สุด แอเรียลก็กลับบ้าน
และชีวิตก็ดำเนินไป อย่างที่เคยเป็นมา
แต่ก็ใช่จะเหมือนเดิมเสียทีเดียวนัก
เช้าแล้วตื่นเถอะ
วันนี้เป็นวันที่สวยงามจริงๆ
- เสด็จพ่อ - เสด็จพ่อ
เพื่อบุตรสาวของข้า และชาวแอตแลนติก้า
ข้าขอประกาศว่า นับแต่นี้จะมีเสียงดนตรีดังขึ้นอีกครั้ง
ทั่วทุกฟากฝั่งของอาณาจักรข้า
ในโอกาสนี้ ข้าขอแนะนำให้รู้จัก
คีตกวีประจำราชสำนักคนแรก ของแอตแลนติก้า
- เย้ - เยี่ยมไปเลย
ขอบพระทัย ฝ่าบาท
ไม่ใช่ว่าพวกเราไม่เชื่อพระองค์นะ เพียงแค่...
สวิฟท์ตี้ จัดการ
ยกมือ ครีบ ก้าม หนวด หรืออะไรก็ตามที่ท่านมี
ดีมาก สัญญามั้ยว่าจะโดด ส่าย ย้าย เต้น
และให้ความช่วยเหลือแก่แฟนดนตรีพันธุ์แท้
สัญญา
ขอบใจ แอเรียล
รักฉันสูงใหญ่จนเกินท้องฟ้า
สุดทะเลไม่ลึกเท่า อุ่นจนเกินตะวัน
ฉาบลูบไล้ตัวเรา
เงียบดังมนตร์ท่องไว้ รื่นอุรา เหนือลมบางเบา
- หญิงสาวในวงงั้นเหรอ - ใช่แล้ว
โอ้ รักเอย
ขอร้องเพลงที่ก้องด้วยความสุข
ขอร้องเพลง ให้สายตาคู่นั้น
ขอร้องเพลง
ให้โลกได้รู้เรื่องอันลือลั่น
จะขอร้องตราบที่ฉันยังหายใจ
เสด็จพ่อ เต้นรำไหมเพคะ
พ่อไม่วันยอมแลกสิ่งนี้กับอะไรในโลก
คองก้า
จะขอร้องตราบที่ฉันยังหายใจ
ในที่สุด พระราชากับพระธิดา
ก็นำวันชื่นคืนสุข กลับมาสู่ครอบครัว
หลังจาก 10 ปีผ่านไป
ความรักและเสียงดนตรีก็ได้กลับคืน
สู่อาณาจักรแอตแลนติก้าในที่สุด
จะขอร้องเพลงตราบที่ฉันยังหายใจ
"จบ"
คิดดูซิ เธอเรียนรู้อะไรบ้าง เธอนึกจะทำร้ายใครก็ได้เสียที่ไหน
การทำร้ายไม่ใช่เรื่องดี เราคงไม่อยากเป็นคนใจร้าย
เธออาจพูดถูก
ดีมาก
เต้นแซมบ้ามั้ย
[THAI]